شمارهٔ ۷

گزیدهٔ اشعار

در کفر من ای شیخ مده بیهده فتوا
در عشق نداریم ز تکفیر تو پروا

در عشق نهادم چو قدم، پیر طریقت
از کعبه کشانید مرا جانب رضوا

جز مهر و وفا نیست در این راه عبادت
جز صدق و صفا نیست در این مرحله تقوا

از سیر و پیاز و عدس و ترّه گذشتیم
المنت لله علی المن و سلوا

آن کس که چشیده است ز سلوای مواهب
شسته است دگر دست و دهان پاک ز حلوا

هر لطف که داری صنما با دگران بخش
جز روی تو ما هیچ نداریم تمنا

در کعبهٔ دل عشق رخت آمد و بشکست
هر جا صنمی بود بر این کاخ معلّا

بر روی چو مینوی تو یک دانهٔ خال است
بیرون کشد از باغ بهشت، آدم و حوا

بخشندهٔ روح است و شفای دل بیمار
خوانندش از این رو به جهان خال مسیحا

ای آیت حق، آیتی از لطف تو دارد
این طبع روان لطف سخن، منطق گویا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}