شمارهٔ ۱۶۰

غزلیات

دلم که سوخت سپند مه جمال تو باد
اسیر سلسله و دام زلف و خال تو باد

هزار افسر شاهی و تخت سلطانی
فدای سلطنت حسن بیزوال تو باد

تمام صورت احوال دردمندان را
مدام جلوه در آیینه ی جمال تو باد

ز دفتر دل عشاق چون گشایی فال
نوای زمزمه ی شوق حسب حال تو باد

چراغ دیده ی شب زنده دار من یا رب
ز نور شمع طربخانه ی وصال تو باد

چو صف کشند بتاراج دل سیه چشمان
بلای اهل نظر شیوه ی غزال تو باد

بلای جان فغانی و آفت نظرش
کرشمه ی خم ابروی چون هلال تو باد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}