شمارهٔ ۴۸۸

غزلیات

عرق چکیده ز رویش ز آفتاب فرو
چنانکه از ورق گل چکد گلاب فرو

خطت چو سنبل مشگین بود سحرخیزی
گرفته هر طرفش نور آفتاب فرو

برآمدی چو مه چارده بگوشه ی بام
ز انفعال رخت رفت آفتاب فرو

گه نیاز اسیران نیاورد از ناز
بغمزه گوشه ی ابروی پر عتاب فرو

دمی که لذت تیغش بحلق می نرسد
نمیرود بگلویم ز غصه آب فرو

چه سود زینهمه عرض نیاز و مسکینی
چو از کرشمه نیاید بهیچ باب فرو

کمال مرتبه ی شوق داشت پروانه
که تا نسوخت نیامد ز اضطراب فرو

فغانی از غم دوران دگر نیارد یاد
که سر ز شوق لب برده در شراب فرو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}