بلند اقبال

شمارهٔ ۴۵

غزلیات

دلبر من نه ز جنس بشر است
مادرش حوری وغلمان پدر است

قمری است ار به سر سروچمن
به سر سرو قد او قمر است

خال جا کرده به شیرین لب او
یاکه پرویز به پیش شکر است

مشک خیر است عجب طره او
بی ختا تبت و چین وتتر است

نیست جز قامت وزلف مه من
ثمر سرو اگر مشک تر است

ای که پرسی ز من وحال دلم
دلم از زلف تو آشفته تر است

می توان گفت بلنداقبال است
هر که از عشق ز خود بی خبر است

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}