شمارهٔ ۱۰۰

غزلیات

چه سان از رخ دهم نسبت به ماهت
توهستی گل چرا خوانم گیاهت

به عالم چون تو نبود خوبرویی
خدا از چشم بد دارد نگاهت

توشاه کشور حسنی و باشد
صف برگشته مژگانت سپاهت

اگر سروی چه می باشد قبایت
وگر ماهی چه می باشد کلاهت

سیه کردند آخر روزما را
خط وخال و دوچشمان سیاهت

مرانم بی گناه از در گنه نیست
اگر گویی که این باشد گناهت

غبار راه او کحل البصر شد
بلند اقبال تا شدخاک راهت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}