بلند اقبال

غزل 287 | کشدم بی تو بر بهشت ار میل

کشدم بی تو بر بهشت ار میل

جای بادا به دوزخم در ویل

وصف روی تو سورهٔ والشمس

شرح موی تو آیهٔ واللیل

راه دارد دلار به دل ز چه رو

هیچ با ما دلت ندارد میل

بس که گریم ز دوریت نه عجب

شهر ویران شود اگر از سیل

دور از رویت ای مه بی مهر

شده چشمم ز خون دل چو سهیل

آه مستان ز سینه وقت سحر

بهتر از زاهد و دعای کمیل

عاشقان را منم بلند اقبال

دلبران را اگر توئی سرخیل