غزل شمارهٔ ۱۲۹

غزلیات

مقیم میکده و ساکن خراباتم
نه مرد صومعه و سمعه و مقاماتم

مرا به کعبه چه خوانی که طاق ابرویت
بس است روز دعا قبله ی مناجاتم

اگر نه بر سر کویت به طوع سجده کنیم
ملک گناه نویسد به جای طاعاتم

مقرّبان صوامع نشین لاهوتی
کنند ورد سحر نغمه ی مقالاتم

حدیث وجد من افسردگان کجا دانند
فلک به چرخ در آید ز شوق حالاتم

برفت عمر به زهد ریا و سالوسم
کجاست باده که ضایع گذشت اوقاتم

به باده خرقه ی ابن حسام رنگین کن
که دل ملول شد از رنگ زرق و طاماتم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}