بخش ۱

بخش دوم - داستان گل و بلبل

این نسخه ز گفته بلند اقبال است
مطبوع وپسندیده اهل حال است
بسم الله الرحمن الرحیم

گرچه سخن از بلبل وگل گفته ولی
عیبش منما که احسن الاقوال است

بنام خداوند عرش عظیم
که بر بندگانست لطفش عمیم

به هر کار دانا و بیننده اوست
سخن در دهان آفریننده اوست

نباشد به جز او خدای دگر
به جز درگهش نیست جای دگر

برون آرد از سنگ فیروزه را
مهیا کند رزق هر روزه را

رطب ارد از خار و از نی شکر
پر از نعمت او بود بحر وبر

نگردیده کس آگه از ذات او
شه است او ولیکن همه مات او

بود او خداوند بالا وپست
شد از امر او هستی از نیست هست

رحیم است و رحمان رئوف و رشید
ولی است و والی ودود و وحید

معین است و معطی مبین ومجیر
قدیم است و قادر قوی وقدیر

به فضل وکرم ای خداوند پاک
بیا بگذر از جرم این مشت خاک

بلند از تو گشته است اقبال من
نظر کن ز رحمت بر احوال من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}