بلند اقبال
بخش ۲۸ - فی النصیحت و التنبیه
بخش چهارم
بنام خدا رو به هر کار کن
خدا را به یکتایی اقرار کن
به سال و مه و هفته لیل و نهار
مشو غافل از یاد پروردگار
کن از او بسی حمد و شکر و سپاس
ببر پیش او حاجت و التماس
اگر درد داری دوا جو از او
وگر راز داری به او بازگو
اگر مطلبی داری از او طلب
کز او تار و روشن شود روز و شب
گناهان خود را از او عفو خواه
که از او بود بخشش هر گناه
جز او غافر المذنبین نیست کس
از او خواه عفو گناهان و بس
رضا جویی از او بباید ز تو
که او هم رضا شاید آید ز تو
صفاتش بود بی حد و بی شمر
کس از ذات پاکش ندارد خبر
نهان از نظر باشد و حاضر است
به حال خلایق همه ناظر است
بزرگی سزاوار او هست و بس
مددخواه از او کو بود دادرس