غزل شمارهٔ ۲۲۹۵

غزلیات

تا چند ز غفلت طرب اندیش نشینم
کو درد که لختی به دل ریش نشینم

یک چشم زدن الفت اشک و مژه‌ کم نیست
ظلمست درین غمکده زین بیش نشینم

در آتش امید سپندم منشانید
ناجسته ز خود چند به تشویش نشینم

گردون دو نفس نقش حصیرم نپسندید
تا پهلوی آسایش درویش نشینم

آب‌ گهرم چند درین‌ کینه پرستان
ممنون دم تیغ و سر نیش نشینم

از نقش قدم سرکشی ناز نشاید
تا محو شدن به‌ که ادب‌ کیش نشینم

بر دامن پاک تو غبارم من بیدل
مگذار که دیگر به سر خویش نشینم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}