غزل شمارهٔ ۲۶۶۰

غزلیات

مژه‌واری ز خواب ناز جستی
دو عالم نرگسستان نقش بستی

تغافل مهرگنج‌کاف و نون بود
تبسم کردی و گوهر شکستی

ز آهنگی‌که افسون نفس داشت
عنان صور بر عالم گسستی

مگر با آن میان ربطی ندارد
سخن بر معنی نایاب بستی

محیط آنگه محاط قطره حرف است
که می‌داند چسان در دل نشستی

خودآرایی چه مستور و چه اظهار
خراباتی چه مخموری چه مستی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}