شمارهٔ ۶۶

غزلیات

شکن زلف یار پر شکن است
ای بسا دل که زیر هر شکن است

تا دلم را شکست طره او
آهم از پای تا بسر شکن است

سبزه خط بگرد عارض او
بصفت طوطی شکر شکن است

کس نیارد نظر برویش کرد
ز آنکه خورشیدوش نظر شکن است

تا دل خسته کرد ابن یمین
بسته زلف یار در شکن است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}