شمارهٔ ۲۸۵

غزلیات

ای آنکه بخوبی بمه چارده مانی
از دیده چرا همچو هلالی تو نهانی

هستی صنما غایت آمال و امانی
افسوس که غارتگر ایمان و امانی

بس صافتر و پاکتر از آب روانی
هم قوت دل از تو و هم قوت روانی

گر چه همه عمر ای مه بد مهر برانی
کز پیش خودم بی سببی دور برانی

محبوب همه خلق جهان همچو جهانی
آخر چو جهان ز ابن یمین از چه جهانی

آری تو مرا کی ببر خویش نشانی
من بنده گدا پیشه و تو شاه جهانی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}