شمارهٔ ۲۹۰

غزلیات

بحسن روی تو ای آفتاب خرگاهی
ندید دیده گردون ز ماه تا ماهی

توئیکه رنگ رخت را جهانیان گویند
که چشم بد مرسادت که صبغه اللهی

اگر رسائی قد تو باغبان بیند
هزار طعنه زند سرو را بکوتاهی

ز عشق سلسله زلف عنبرینت دلم
نهاد روی بدیوانگی و گمراهی

بیا که در هوس زلف شام پیکر تو
تنم چو نال شد از ناله سحرگاهی

چه حاجتست بخورشید و ماه با رخ تو
مرا بروز تو خورشیدی و بشب ماهی

بیا که روی تو میخواهد و تو میدانی
که هست عادت ابن یمین نکو خواهی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}