شمارهٔ ۴

قطعات

خداوند! تویی ک اوراد مدحت
بر افلاک و عناصر فرض باشد

به جنب سرعت عزم عنانت
سما سنگین عنان چون ارض باشد

برون است از کمیّت جودت آری
غرض عاری ز طول و عرض باشد

غرض از مایۀ تصدیع بیت است
که بر رأی منیرت عرض باشد

کسی کز تیغ او خور مایه دار است
روا داری که او را قرض باشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}