شمارهٔ ۱۳۶ - موی سپید

مقطعات

هر چه موی سپید بینی تو
دست در دامن بهانه زنی

برکنی گوئی این ز سودا بود
من ندانم که را همی شکنی

پنبه زاری شد آن بناگوشت
پنبه از گوش کی برون فکنی

بیش از این خار خویشتن ننهند
پیر گشتی برو چه ریش کنی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}