شمارهٔ ۲

غزلیات

آن رخ نگر کزومه گردون سپر شکست
وان خط نگر که بر ورق عمر در شکست

سوگند خورده بود که عهد تو نشکنم
این بار خود بر غم دلم بیشتر شکست

کارم چو زلف خود همه در یکدگر فکند
سازم چو عهد خود همه در یکدگر شکست

تو غافلی زآه من و غره بحسن
وین بس طلسم حسن که بر یکدگر شکست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}