شمارهٔ ۷۰

غزلیات

وه که دگرباره عشق دست برآورد
صبر بیکبارگی ز پای در آورد

خواب ز چشمم ربود و آب در افزود
وه که خود این بار شیوه دگر آورد

تا بتم از خط عهد پای برون برد
بر سر محنت زده جهان بسر آورد

برد دل و گفت توبه کردم و رفتم
تو به صد بار از گنه بتر آورد

دیده من تابروی دوست نگه کرد
خود چه دهم شرح تا چه دردسر آورد

لعل ویم دی بخشم و ناز و جفا گفت
آنهمه صفرا چه بود کان شکر آورد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}