شمارهٔ ۵۵

غزلیات

رنگین کنی زخون جگر گر خیال را
شاید که دلنشین شود اهل کمال را

در پیش قامت تو چو بید موله است
سر بر زمین ز بار خجالت نهال را

مایل به ابروی تو دم حیرتم که هست
حاجت به همنشین ادافهم لال را

ترسم به شیشه خانهٔ رنگت فتد شکست
با ماهتاب چهره مکن آن جمال را

تا در خیال نرگس پرخواب او شدم
بستم به چشم و دل، ره خواب و خیال را

از فیض عجز در چمن عرش طایریم
اینجا شکست شاهپری کرده بال را

سروت به گلشنی که خرامان شود به ناز
خجلت، چو نخل موم، گدازد نهال را

جویا به روی خفتهٔ غفلت زند گلاب
با چشم کم مبین عرق انفعال را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}