شمارهٔ ۱۲۶

غزلیات

بود دو نرگس آن شوخ بی تحاشی ما
ز جنبش مژه در کار دلخراشی ما

به نرگس تو که بیهوش ساغر ناز است
اثر نکرد گلاب نیاز پاشی ما

جنون ما نمک شور صد قیامت شد
ز واعظان که نشستند در حواشی ما

مرا ز رشتهٔ آهست تار و پود وجود
دگر چه حرف کسی را به خوش قماشی ما

دل از خیال تسلی نمی شود جویا
به کار کعبه نیاید صنم تراشی ما

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}