جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۰۱

غزلیات

زبان تیغ تو در حشر عذرخواه من است
شهید عشقم و لب تشنگی گواه من است

نشست تا به رخت گرد خط همی نالم
که آه از اثر آه صبحگاه من است

بلند گشته چنان شهرت نکویی او
که آفتاب پرستار روی ماه من است

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}