شمارهٔ ۳۱۸

غزلیات

در مشربی که مسلک و منزل برابر است
موج عنان گسسته به ساحل برابر است

دل برد طفلی از من و داغم که پیش او
یک مهرهٔ گلین بدو صد دل برابر است

این نقد دنیوی دهد آن فیض اخروی
کی دست بخشش و کف سایل برابر است

آرام واله تو کم از اضطراب نیست
تمکین حیرت و طپش دل برابر است

در دست دل بود سر زنجیر آسمان
هر مد آه ما به سلاسل برابر است

جویا مرا به پیرهن دل عبیرجان
با گرد راه مرشد کامل برابر است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}