شمارهٔ ۴۱۱

غزلیات

لبت از خود شراب می طلبد
دلم از خود کباب می طلبد

از می لاله گون لبی ترکن
باغ حسن تو آب می طلبد

هر که از شوخی تو آگاه است
از درنگت شتاب می طلبد

به رخش آنکه گرم می بیند
زآن گل رو گلاب می طلبد

دلم از نسبت لبش جویا
بادهٔ لعل ناب می طلبد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}