شمارهٔ ١٩۴

قطعات

هر که دارد کفاف عیش چنان
که نباشد بدیگری محتاج

کلبه ئی نیز باشدش که ازان
نکند هر دمش کسی اخراج

در جهان پادشاه وقت خود است
وینچنین شاه ننگرد سوی تاج

بیشتر زین مجوی ابن یمین
تا نمانی مگر ازین منهاج

کانچه افزون ازین کنی حاصل
بهره وارثست یا تاراج

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}