شمارهٔ ۵۷۸

غزلیات

عاقلان موعظه را زیب ده هوش کنند
چون برآید گهر از بحر در گوش کنند

آه دلسوختگان کم نشود بعد از مرگ
بیشتر دود کند شمع چو خاموش کنند

هر قدر درد تو آرد به دلم روی کم است
درخور حوصله رسم است که می نوش کنند

نگهت بیخبر از خویش کند مردم را
باده را راهزن قافلهٔ هوش کنند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}