شمارهٔ ۶۴۷

غزلیات

گل به آن روی نکو می ماند
مل به لعل لب او می ماند

ماه اگر ماه شب چارده است
بی کم و کاست به او می ماند

ستم و جور بمن می گذرد
به تو ای عربده جو می ماند

باده تر طیب دماغم نکند
سر خشکم بکدو می ماند

ساغر می چو لبالب باشد
به تو ای آینه رو می ماند

جوهر تیغ ستم در کف چرخ
کی به آن پیچش مو می ماند

رفتم از سیر گل و غنچه ز دست
این بجام آن به سبو می ماند

مژه بر دور دو چشمم جویا
به کنار لب جو می ماند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}