شمارهٔ ۱۰۴۳

غزلیات

منظور دیده ها نه ای و نور دیده ای
در عالمی و پای ز عالم کشیده ای

در هر طرف که می نگرم جلوه گر تویی
بر روی گل به کسوت رنگ آرمیده ای

ای نفس قطع راه فنا یک نفس شود
هنگامه ای به هستی مرهوم چیده ای

از شوخی تو برق شرروار می رمد
ای شعله خوی من تو هنوز آرمیده ای

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}