شمارهٔ ۲۰

غزلیات

به دوش برمفکن آن دو زلف مشکین را
مکُش به تیغ جفا عاشقان مسکین را

چه باشد ار به شب وصل شاد گردانی
ز لطف خاطر، بیچارگان غمگین را

ز غبن عنبر سارا چو موم بگدازد
اگر تو باز گشایی دو زلف پُر چین را

به رنگ و بوی چنین گر به بوستان گذری
خجل کنی به چمن ارغوان و نسرین را

مشام جان و جهانی یقین برآساید
اگر به شانه زنی زلف عنبرآگین را

چه کرده‌ام گنهی در جهان بگو با تو
بجز وفا که کمر بسته‌ای چنین کین را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}