شمارهٔ ۷۷

غزلیات

تا مهر رخ تو دل برانگیخت
بس چشمهٔ خون ز دیدگان ریخت

گویی ز ازل خدای بی چون
با مهر تو خاک ما برانگیخت

عشق رخت ای نگار گلبوی
با این دل تنگ ما برآمیخت

گم گشته دلم ولی جهانی
خاک در تو به دیده می‌بیخت

آن غمزهٔ آهوان شوخت
بس فتنه که در جهان برانگیخت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}