شمارهٔ ۱۲۲

غزلیات

عجبست از نگار ما عجبست
مهر از آن یار بی وفا عجبست

گرچه هست او طبیب مشتاقان
درد ما را دوا از او عجبست

گرچه محتاج روز وصل شدم
حاجتم گر کند روا عجبست

آن سهی سرو در سرابستان
گر کند میل سوی ما عجبست

گنهم چیست جز وفاداری
بر دلم آن همه جفا عجبست

من خطایی نکرده‌ام باری
نظر دوست بر خطا عجبست

اینکه با ما نمی‌کند هرگز
آن بت سنگ دل صفا عجبست

پادشاه جهان ز خودرایی
گر کند رحم بر گدا عجبست

گر ز خان وصال خود بویی
بفرستد به بی نوا عجبست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}