ابن یمین

شمارهٔ ٣٠٧

قطعات

شهریارا بدان خدای که او
از جهانت گزید و شاهی داد

روز و شب را زخم نیل فلک
هم سفیدی و هم سیاهی داد

ز بر آسمان و زیر زمین
گاه قسمت بماه و ماهی داد

که مرا مر کبیست کز سستی
تن بیکباره در تباهی داد

کرده بر خویشتن خری ثابت
هر که بر اسبیش گواهی داد

باز ماند رهی ز راه گرش
باره باد پا نخواهی داد

نظری کن که بنده ابن یمین
شرح احوال خود کماهی داد

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}