شمارهٔ ۳۸۲

غزلیات

ناامیدم مکن ز درگاهت
که چو من نیست بندهٔ راهت

جان فدای رخ تو خواهم کرد
گر به خون منست دلخواهت

بر لب آمد ز روز هجرم جان
وز شب غم فزای تن کاهت

اعجمی عشق او ز غیب رسید
ورنه ای دل نبود آگاهت

گر بپرسد تو را ز درد فراق
بنما رنگ روی چون کاهت

ور نگیرد ز وصل دستت را
برسد هم به دامنش آهت

در جهان غم مخور که از سر صدق
جان صاحب‌دلانست همراهت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}