شمارهٔ ۶۰۰

غزلیات

دل من عشقبازی نیک داند
لبت عاشق نوازی نیک داند

چو بر بازیست دل در کار عشقت
به جان تو که بازی نیک داند

دلم در بوتهٔ هجران رویت
بر آتش جان گدازی نیک داند

خیالت را دو دیده مردم چشم
به مهمان ترک تازی نیک داند

مرا با روی تو عشقی حقیقیست
ولی مهرت مجازی نیک داند

تو محمودی و جان در بندگیت
تو خود دانی ایازی نیک داند

دل من چون کبوتر می طپد زان
که عشقت شاه بازی نیک داند

جهان در کار عشقت کرد جان را
چرا کاو عشق بازی نیک داند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}