شمارهٔ ٣٣٣

قطعات

گر چه دور فلک سفله نوازم همه عمر
بگمان هنر و فضل مشوش دارد

وز کمان ستم چرخ اگر سوی دلم
ناوک غم گذرد بیلک آرش دارد

ور بدان قصد که قربان کندم ترک فلک
گاه و بیگاه میان بسته بترکش دارد

نکنم میل بدان کس که مرا دیده و دل
از سر جهل پر از آب وز آتش دارد

نشود رام فلک و رچه بسی رنج کشد
هر که نفسی چو رهی توسن و سرکش دارد

سرمه دیده کنم خاک کف پای کسی
که نسیم کرمش وقت مرا خوش دارد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}