شمارهٔ ٣۵٢

قطعات

مرا دوستی کو که با دشمنم
بگوید که این نکته میدار یاد

که گر دادت اقبال دور فلک
ور ادبار ازو بهره ما فتاد

سپاس از خدای جهان آفرین
که هر شام آمد پس از بامداد

از ادباد و اقبال ما و شما
سپهر برین داد روزی بباد

چو خواهد گذشتن همان و همین
چرا غم خورم من چه باشی تو شاد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}