شمارهٔ ۸۸۶

غزلیات

ز درد فراقت من خسته دل
همیشه به روی تواَم بسته دل

دو دیده نگارا ز جان بسته‌ام
به طاق دو ابروت پیوسته دل

دهان تو چون پسته و لب چو قند
ز جان بسته‌ام من درین پسته دل

تویی فارغ از حال زارم ولی
مرا با تو بوده‌ست پیوسته دل

چه چاره که چون مرغ جانم شده
به شَست دو زلفین تو بسته دل

ببینم شبی گویی اندر جهان
ز بند فراق تو وارسته دل

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}