شمارهٔ ۱۰۲۸

غزلیات

چو سروش گر به آب دیده شانم
روانش جان چو گل بر سر نشانم

چه کردم جز وفاداری که دایم
ز جان زهر فراقت را چشانم

نگارینا خبر داری که هر دم
برد خیل خیالت مو کشانم

خیالت گر شبی مهمانم آید
به جان تو که بر چشمش نشانم

ز تاب آتش هجرت جهان سوخت
مگر زآب وصالت وانشانم

اگر پای سگ کوی تو بوسم
نیاید در نظر گردن کشانم

ز دامانش ندارم دست امّید
دلا تا در جهان باشد نشانم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}