شمارهٔ ۱۰۹۵

غزلیات

صبا رسید و رسانید بوی یار قدیم
به سان عنبر تر می‌دهد ز لطف نسیم

دماغ جان چو معطّر شدم ز باد صبا
یقین شدم که پراکنده گشت زلف چو جیم

نظر به جانب دلخستگان هجران کن
که نیست طاقت و صبرم ز روی لطف عمیم

ز تشنه آب زلالی مکن دریغ مرا
که آب چشمه حیوان تویی و بنده سقیم

ز حال زار من خسته دل چه می‌پرسی
مراست گریه به عشقت قرین و ناله ندیم

اگر چو سرو روان پیش ما کنی گذری
نثار پای عزیز تو سر کنیم نه سیم

مرا ز جنّت فردوس حاصلی نبود
رضای دوست بسی خوشتر از بهشت برین

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}