شمارهٔ ۱۲۶۵

غزلیات

تا که مُهر مهرم از دُرج وفا برداشتی
بی خطایی از چه رو راه خطا برداشتی

ای بت سیمین‌بر نامهربان سنگ دل
شرم بادت بی گناهی دل ز ما برداشتی

نارسیده از گلستان رخت بویی به ما
از چه معنی خنجر خار جفا برداشتی

ای دل آشفتهٔ شیدای سرگردان بگو
کز میان مهربانان خود که را برداشتی

آنکه از جان و جهانت در طلب سرگشته بود
چون تو را گشته‌ست از او خاطر چرا برداشتی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}