شمارهٔ ۱۳۰۰

غزلیات

دلا تا کی چنین در زیر باری
سبکباری مجوی ار مرد کاری

به بند حرص تا کی بسته باشی
چرا سرگشته همچون روزگاری

مخور غم بیش ازین بر کار عالم
مبر زین بیش از کس بردباری

نگویی این همه خواری و بیداد
ز روبه کی کشد شیر شکاری

عزیز بس کسی بودم کنون دل
ز دستت می‌کشم بس جور و زاری

تو را من بنده‌ام ای سرو آزاد
اگرچه میل وصل ما نداری

بحمدالله نگارینا که دیگر
جهان خرّم شد از باد بهاری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}