شمارهٔ ۱۳۰۲

غزلیات

که دارد در دو عالم چون تو یاری
به قد سرو سهی رخ چون نگاری

وفا در دل نداری یک سر موی
به میدان جفا چابک سواری

دلم فرسود در بند فراقش
ندارم بر وصالش اختیاری

دل مسکین ما از پا درآمد
نمی‌افتد به دست ما نگاری

اگرچه بار دارم بر دل از تو
بجز عشقت ندارم هیچ کاری

ز چشمت مستم ای دلدار و دارم
ز لعل دلکشت در سر خماری

نشستم بر سر خاک رهت خوش
چو سرو ناز کن بر ما گذاری

به جان آمد دلم از بردباری
نظر سوی جهان انداز باری

نظر بر من نکرد آن سرو آزاد
جهان را نیست پیشش اعتباری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}