شمارهٔ ۱۳۲۱ - اندوه از تیره‌روزی‌ها

غزلیات

چرا به کار من ناتوان نپردازی
نظر به حال اسیران خود نیندازی

ز مرتبت چو سراپرده بر فلک زده‌ای
به زیر خرگه دولت همی طرب سازی

چو کرد بانوی ایران تو را فلک ناگاه
سزد به تاج و به تخت ار کنی سرافرازی

به شکر آنکه به میدان کامرانی و ناز
فراز زین مرصّع کُمِیْت می‌تازی

به پنج‌روزه فریب جهان مشو مغرور
که دور چرخ بسی کرده است این بازی

ز خان و مان و ز جان و جهان برآمده‌ام
به دور دولت سلطان محمّد غازی

تو چند غصّه کار جهان خوری آخر
ز آتش غم دوران چو موم بگدازی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}