شمارهٔ ۱۳۴۵

غزلیات

الا ای سرو ناز بوستانی
به غایت دلفریب و دلستانی

جهان بادت به کام ای سرو آزاد
که تو آرایش این گلستانی

به روی گل بناز ای بلبل مست
که تو با عاشقان همداستانی

نگردانم سر از فرمان و رایت
گرم بوسی دهی ور جان ستانی

به میدان وفا در چرخت آرم
اگر خود رستم زابلستانی

مگر لطفی کنی ای دوست یک شب
ز دست هجر خویشم واستانی

ز دستان و فنش ای دل همیشه
ز بدنامی به عالم داستانی

جهانی بر در او بار دارند
چرا باری تو دور از آستانی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}