جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۷
رباعیات
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
وز قامت خود صحن چمن میآراست
رخسار چو لالهاش بدیدم گفتم
در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست
جهان ملک خاتون
رباعیات
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
وز قامت خود صحن چمن میآراست
رخسار چو لالهاش بدیدم گفتم
در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست
از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.
شاعری یافت نشد.
{{ poet.name }}
{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش
{{ poet.description }}
هنوز بخشی وارد نشده است.
شعری در این بخش نیست.
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
{{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}