شمارهٔ ۴٢۴

قطعات

روزی که فتوحی رسد از عالم غیبت
آن روز مبارک شمر و فال نکو گیر

ور به طلبی عمر گرانمایه مفرسای
از کهنه گرت کار بر آید کم نو گیر

در مسکن خویش ار نه بکامست معاشت
بار سفر آنجا که دلت خواست فرو گیر

ز آنکس که دل غمزده ات شاد نگردد
گر خود بمثل جان تو باشد کم او گیر

و از ابن یمین اینسخن از لطف معانی
بر لوح دلت ثبت کن و عادت و خو گیر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}