شمارهٔ ۴۴۶

قطعات

کسی خوش بر آید در این روزگار
که باشد بدستش یکی از سه کار

نخستین حکومت که آن منصبی است
کز آنجا گشاید بسی کار و بار

دوم کار سرهنگ تندست و تیز
که یکسان بود نزد او مور و مار

دگر کار از آن هر سه خواهند گیست
که خواهنده نندیشد از ننگ و عار

ز هر سو بدست آورد لوت و بوت
بشادی بر آرد زانده دمار

چو ابن یمین زین سه فرقه نبود
نشد لاجرم حاصل او را یسار

ز سستی اصحاب دولت کنون
بسختی بسر میبرد روزگار

سپهرا کفافی نخواهیش داد
ز هی بیحیائی ز خود شرم دار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}