شمارهٔ ۳۷

غزلیات

صبح شد ساقیان مست و خراب
در کدو، از سبو کنید شراب

شب تاریک روز روشن شد
الصبوح الصبوح یا اصحاب

صبح شد نوبت صبوحی شد
رخ بشوئید از خماری خواب

صبح شد کرد آفتاب طلوع
تابکی می کشیم در مهتاب

صبح صادق چو شد سهیل دمید
مرد بیچاره کرمک شب تاب

باده ده ساقیا ادب تا چند
بین الاحباب تسقط آلاداب

ما ز خم یافتیم و میخانه
آنچه می خواست زاهد از محراب

سبحه آن دور، را نخواهد زد
که زند دور جام باده ناب

نقد با ساقی است و نسیه به محض
خلد کوثر کوائب الاتراب

چند ساغر، به «حاجب » درویش
داد باید به بانگ چنگ و رباب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}