شمارهٔ ۶۷

غزلیات

چشم تو آهوی ختن پرورد
لعل لبت در عدن پرورد

عکس لب و روی تو لعل و عقیق
آن به بدخش این به یمن پرورد

سرو جوانا، به چمن چم چو من
تا که قدت سرو چمن پرورد

در صدف سینه و دریای دل
علم بیان در سخن پرورد

ثابت و سیار فلک را، ز مهر
از سر قدرت مه من پرورد

بی خبر از جان وز جانانه کیست
پر خور و خوابست که تن پرورد

بر جدو آب علم ادب درس ده
نخل جوان نخل کهن پرورد

بیشه ببران سر شیران بود
گرچه زبانیست که زن پرورد

«حاجب » درویش به اندرز و پند
روز و شب ابناء وطن پرورد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}