شمارهٔ ۸

غزلیات

گوشی نشنیده ست صفیر از قفس ما
چون شمع، به لب سوخته آید نفس ما

با قافلهٔ لاله درین دشت رفیقیم
گلبانگ خموشی ست فغان جرس ما

کوتاه صفیرم، قفسم را بگذارید
جایی که رسد ناله به فریادرس ما

در پا سر خاریش خلیده ست چو بلبل
هر دل که خروشد به خراش نفس ما

افتاده حزین از سر آن زلف رساتر
در جلوه گری خامه ى مشکین نفس ما

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}