شمارهٔ ۲۲۶

غزلیات

گل خزان زده ام، زندگی ملال من است
شکسته رنگی من ترجمان حال من است

اگر به کعبه وگر دیر می گذارم گوش
حدیث حسن تو و عشق بی زوال من است

بود که در رمضان هر دمی دو عید کنم
خیال گوشه ی ابروی او هلال من است

به چشم دام تو ای عشق، ناتوان مرغم
اگر چه بیضه ی گردون به زبر بال من است

حزین ، نمی رود از مجلسم سخن بیرون
که روی صحبت من با زبان لال من است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}